Een online gekochte jas of een vondst uit de kringloopwinkel valt zelden meteen perfect om je lichaam. Voordat je de naald erbij pakt, is de eerste vraag niet: ‘hoeveel centimeter moet eraf?’, maar: ‘waar komt de overtollige stof eigenlijk vandaan?’
Een jas kan te wijd lijken door ruime zijnaden, maar ook door te brede schouders, een verkeerd geplaatste armsgatnaad of simpelweg omdat het model bedoeld is om ruim te vallen. Als je deze oorzaken door elkaar haalt, mislukt de verstelling of wordt het kledingstuk zelfs onherstelbaar beschadigd.
Diagnose vóór het innemen: achterhaal waar de extra wijdte vandaan komt
Trek de jas dichtgeknoopt aan, met je armen langs je lichaam, en ga voor een spiegel staan. Bekijk drie specifieke zones: de schoudernaad, de taille en het armsgat.
Steekt de schoudernaad duidelijk voorbij je natuurlijke schouder (voorbij het uitstekende bot), dan zit het probleem bij de schouderbreedte en niet bij de taille. Bij een gestructureerd jasje moet je de mouw, schoudervulling en voering loshalen om de schouders smaller te maken. Het resultaat kan plooien veroorzaken of de valling van de jas vervormen. Zijn de schouders duidelijk te breed, dan kun je dit kledingstuk beter laten hangen dan een zinloze poging te doen om het in te nemen.
Valt de schoudernaad op de juiste plek, maar lubbert de stof bij je ribben en taille, dan is er echt te veel wijdte aan de zijkanten. Dit is het gunstigste geval om de jas in te nemen.
Een derde mogelijkheid: de jas is bewust ruim ontworpen (oversized model of coconmodel). De jas innemen betekent dan dat je tegen het oorspronkelijke patroon ingaat. De verhoudingen van de kraag, zakken en onderkant kloppen dan niet meer, waardoor het geheel uit balans raakt. Als je herkent dat een model bedoeld is om ruim te vallen, voorkom je dat je betaalt voor een verstelling die het kledingstuk zijn karakter ontneemt.
In een uitgebreide gids lees je hoe je een te wijde jas inneemt, met voor elke situatie de juiste methoden, afgestemd op de constructie van het kledingstuk.

Een jas innemen bij de zijnaden: techniek en beperkingen
Als uit de diagnose blijkt dat de jas aan de zijkanten te wijd is, is het innemen van de zijnaden de meest gebruikelijke methode. Het principe: de voering losmaken, de buitenstof langs de zijnaden afspelden en vervolgens een nieuwe naad dichter op het lichaam stikken.
Stappen voor een geslaagde verstelling bij de zijnaden
- Keer de jas binnenstebuiten en tor de voering los bij de zijnaden, over de volledige hoogte van het bovenlijf, van het armsgat tot aan de heupen.
- Trek de jas binnenstebuiten aan en speld de overtollige stof af. Verdeel de verstelling gelijkmatig over beide kanten; neem nooit maar één kant in, want dan kan de sluiting scheef komen te zitten.
- Stik de nieuwe naad met een rechte steek langs de spelden en knip daarna de overtollige stof af. Laat minstens één centimeter naadtoeslag over.
- Sluit de voering weer met een blinde steek of met de naaimachine, als je er goed bij kunt.
De verstelling moet symmetrisch en geleidelijk verlopen. Als je de jas abrupt van wijd naar smal laat lopen, ontstaat er een lelijke insnoering bij de taille. Je kunt beter een vloeiende lijn van de oksel naar de heup tekenen.
Heb je weleens gemerkt dat de knopen van een ingenomen jas trekken als je gaat zitten? Dat is een teken dat de jas bij de buik te veel is ingenomen. Zorg er altijd voor dat je zittend minstens twee centimeter bewegingsruimte hebt.
Gevoerde of gestructureerde jas: extra voorzorgsmaatregelen
Bij gevoerde of gestructureerde jassen is vaak een pasbeurt en een behandeling in een atelier nodig om de lijn van de mouwen en de sluiting te behouden. Elke stoflaag moet afzonderlijk worden ingenomen: eerst de buitenstof, daarna de voering. Als je beide lagen aan elkaar vastnaait, gaat de voering trekken en ontstaan er luchtzakken.
Strijk bij een jas van dikke wol elke nieuwe naad open met een strijkijzer en een vochtige persdoek. Zonder deze stap vormt de naadtoeslag een bobbel die aan de buitenkant zichtbaar is.
Coupenaden om in te nemen: een alternatief voor zijnaden
De zijnaden innemen is niet altijd de beste oplossing. Bij een rechte jas die bij de heupen redelijk aansluit maar rond het bovenlijf ruim valt, zijn twee coupenaden in de rug vaak genoeg om de jas weer vorm te geven.
Een coupe is een driehoekige plooi die verticaal in de rug wordt gestikt, tussen de taille en het schouderblad. Zo wordt overtollige stof weggewerkt zonder de bestaande naden aan te passen. Dit is een minder ingrijpende verstelling, die je ook makkelijker weer kunt loshalen als het resultaat niet bevalt.
Om de coupenaden te bepalen, trek je de jas aan en vraag je iemand om aan weerszijden van je ruggengraat de stof in je rug vast te pakken. Markeer met kleermakerskrijt het bovenste en onderste punt van elke coupe. De coupe mag op het breedste punt niet meer dan drie centimeter breed zijn, anders ontstaan er rimpels.

Professionele verstelling of zelf innemen: maak de juiste keuze
Waarom is dit onderscheid belangrijk? Omdat een jas innemen een comfortverstelling is en geen reparatie. Het valt niet onder de Bonus Réparation textile, die alleen geldt voor reparaties zoals een losgeraakte naad of een beschadigde voering. De kosten voor het innemen zijn voor rekening van de klant.
Heeft je jas ook een gescheurde voering of een kapotte sluiting? Vraag dan om een offerte waarin de reparatie (mogelijk in aanmerking komend voor de bonus bij een erkende reparateur) duidelijk apart staat van het innemen (voor eigen rekening).
Wanneer kun je het innemen beter aan een professional overlaten dan het zelf te doen? In twee situaties is dat duidelijk verstandig:
- De jas is gevoerd en heeft schoudervullingen: de voering, tussenvoering en mouwen loshalen en weer inzetten vraagt om vakkennis.
- De jas is ook te wijd bij de schouders of het armsgat: een armsgat innemen verandert de hele pasvorm van de jas, en een fout is moeilijk te herstellen.
- De stof is kwetsbaar (zijde, kasjmier, fijne wol): elk naaldgaatje blijft zichtbaar en er is geen ruimte voor fouten.
Een ongevoerde jas van gewone wol met alleen wat extra wijdte aan de zijkanten kun je daarentegen thuis innemen met een gewone naaimachine en een paar uur geduld. De eerste diagnose blijft doorslaggevend: komt de extra wijdte inderdaad van de zijkanten en vallen de schouders op de juiste plek, dan kun je de verstelling zelf uitvoeren.



